19 października 2012

Maszynka do kręcenia życiem

Nie wierzę ludziom, nie mam przyjaciół. Nie potrafię nazwać nim kogoś kogo znam kilka tygodni, miesięcy, a nawet lat. Na przyjaźń trzeba sobie zasłużyć, przekonać człowieka, że będzie się żyło dla niego. Przyjaciel, jeśli jest to jest jeden, jedyny. Nie ma na świecie drugiej takiej samej osoby. Ufa się tylko raz, później już nie  patrzy się ludziom w oczy. Każda strata boli, nie tak łatwo jest zapomnieć. Wystarczy krótka chwila kiedy się zatrzymujesz, a myśli same przychodzą do głowy. Możesz się wypierać, zaprzeczać samemu sobie, ale ból i tak zostanie. Nie warto wmawiać sobie czegoś, co wiemy, że i tak nie jest prawdą. Z kim mamy być tak na sto procent szczerzy jeśli nie z samym sobą?
Znam wiele osób, codziennie mnie otaczają. Nie potrafię ich nazwać, określić. Nie są przyjaciółmi, dlaczego? Wiem, że nie skoczyliby dla mnie w ogień, nie mówimy sobie o wszystkim ani nie jest tak, że żyć bez siebie nie możemy. Nie znaczy to jednak, że nie są dla mnie ważni. Bez nich byłabym nikim, nie miałabym przecież z kim wyjść, pogadać, pośmiać się z głupot, wypić piwka. Nie są też znajomymi, bo zbyt wiele spraw nas łączy. Nie wyobrażam sobie, że nasz kontakt miałby kiedyś tak po prostu się urwać. Mam swoich kochanych ludzi rozsianych po wielu miastach, staram się o nich pamiętać tak często jak tylko mogę. Odwiedzamy się, spotykamy jak wracamy do domów rodzinnych. Mamy co wspominać i jesteśmy wyluzowani w swoim towarzystwie. Potrafimy ze sobą odpoczywać.
Dla mnie ludzie dzielą się na takich z którymi mam o czym pogadać i na takich, przy których nastaje niezręczna cisza. Nie mogę przecież zgadywać kto jest kim na podstawie wyglądu. Dlatego nie lubię zawierać nowych znajomości, czasem okazuje się, że ktoś jest totalną niemową i trzeba go "zabawiać". Myślę sobie wtedy brzydkie słowo na "p" i skreślam takiego osobnika już na samym początku. Ale są też ludzie mocno ogarnięci, widać, że lubią innych bez konkretnego powodu. Takie znajomości zazwyczaj zawiera się na totalnym spontanie. Zostają wtedy na dłuższy czas, nawet na całe życie.
Ludzie którzy mnie otaczają to z reguły koledzy z liceum i ze studiów. Mało jest wyjątków od tej mojej osobistej reguły. Z niektórymi nigdy nie pomyślałabym, że będę mieć do czynienia. Na przykład nasza paczka z liceum składa się z osób, które "odpadły" z różnych grupek, które tworzyły się przez trzy lata. Teraz nie zostało po nich już nic. Jesteśmy tylko my, zbieranina różnych typów.


Lubię zajęcia z telewizji. Chociaż nigdy nie chciałam tam pracować i nadal nie chcę, pan, który kupuje przez dwie godziny bilety na koncert Rolling Stones jest z a j e b i s t y w każdym calu. Wracam z kibla, a on mówi: "Wie pani, mam już jeden bilet kupiony!", ja: "To super, to cieszę się bardzo". Moja wypowiedź to było zdanie oznajmujące.

Tydzień podsumuję jakąś dobrą nutą :)


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

O mnie

Moje zdjęcie
Od 7 lat pracuję w marketingu jako copywriter. Piszę teksty sprzedażowe (LP, bannery reklamowe, mailingi), wizerunkowe (PR), teksty pod SEO oraz prowadzę konta w social media. Zapraszam do współpracy: ada.koperwas@gmail.com

Wyświetlenia

Archiwum bloga

Translate my blog for yourself!